Bij gevaarlijk gedrag gaat het niet meer om de relatie, maar om veiligheid — voor jou, omstanders én de ander.
Dat is geen keuze. Dat is je taak.
Je grijpt pas in ná deze oplopende stappen. Elke stap geeft de ander de kans om zélf bij te draaien.
Richt het geweld zich op jou? Breng jezelf in veiligheid.
Verweren, loskomen, bevrijden — technieken die bouwen op je natuurlijke reflexen.
Moet iemand veilig worden begeleid? Pijnvrij, met behoud van de relatie.
En: immobiliseren doe je nooit alleen.
Verbreek het contact, kies een veilige positie, mobiliseer hulp.
Overdragen aan een collega is professioneel de-escaleren — geen zwakte.
Schakel beveiliging in, of bel 112.
Word jij (of een ander) aangevallen, dan mag je je verdedigen — ook met handelingen die normaal strafbaar zouden zijn.
De rechter toetst op drie dingen.
Heftige angst en acute stress kunnen maken dat je verder gaat dan strikt nodig. Dat is heel menselijk — je brein staat in de overlevingsstand (weet je nog, zone 4 uit deel 2).
Gebeurt de overschrijding dóór die hevige emotie, dan kan de rechter dit verontschuldigen: noodweerexces. Belangrijk om te weten — niet om op te rekenen.
Agressie en geweld worden niet getolereerd. Professionals krijgen de ruimte om hun werk te doen.
De organisatie doet aangifte namens jou — dat verlaagt de drempel. Jij kunt later als getuige worden gehoord.
Overtreedt iemand de huisregels? Na herhaald verzoek om te vertrekken kan de politie worden ingeschakeld (huisvredebreuk).